باور ها و اهرم رنج و لذت در آتوسکفیدرس های آتوسکفی

اهرم رنج و لذت

یکی از مباحث مهم در باور ها و اهرم رنج و لذت در آتوسکفی،اهرم رنج و لذت است. وقتی با دقت بیشتری به اصل سیستم جهان هستی و درون انسان ها می نگریم. متوجه می شویم که قوانین، همان سیستمی است که تمام ادیان و کتاب های آسمانی و پیامبران الهی فرموده اند. ولی به دلیل اینکه پشتوانه علمی پیدا می کند، پذیرش آن راحت می شود.

زمانی که پذیرش راحت شود، تازه متوجه می شویم ادیان الهی اعم از اسلام یا مسیحیت چه گفته اند، و همه این گفته ها برای برطرف شدن نیاز ماست و خداوند نیازمند نیست. پروردگاری که سیستم جهان هستی را آفریده است، قوانین آن را می شناسد. وقتی خداوند می فرماید غیبت نکنید، دزدی نکنید، تهمت نزنید، دروغ نگویید و حواستان به گفتار و رفتار و افکارتان باشد، بحث حکم و اجبار نیست. بحث خودمان است و بارها اشاره شده است که ما در نمازمان می گوییم:

“الله الصمد”.

خداوند در همه ادیان از اهرم رنج و لذت استفاده کرده است. در تمام کتاب های آسمانی به اعمال و افکار و گفتاری اشاره می شود که گناه محسوب می شوند. در مقابلش به اعمال و گفتار و رفتاری هم که ثواب محسوب می شوند، اشاره شده است. انجام دادن یا ندادن آن اعمال، نه چیزی به خداوند اضافه می کند. نه از او کم خواهد کرد. خداوند بی نیاز است و انسان نیازمند است.

اهرم رنج و لذت می گوید که اگر طبق قوانین زندگی کنی، هم به نفع خودت و هم به نفع دیگران است. کار ضمیر ناخودآگاه، فرار از رنج ها و به سمت لذت رفتن است. وظیفه ضمیر ناخودآگاه محافظت از ماست و بهترین ها را برای ما می خواهد. برای مثال؛ اگر باور داشته باشی پول کثیف است، به سمت آن می روی. ولی یک قدم مانده به هدف، به زبان عامیانه، پول می پرد. چون ضمیر ناخودآگاه پول را از ما به خاطر زجر نکشیدن ما، به خاطر کثیف بودن آن، دور می کند. اگر باور داری همه روابط برای سوءاستفاده شکل می گیرد، اگر شخصی به سمت ما بیاید و ابراز عشق کند، ضمیر ناخودآگاه برای محافظت ما در مقابل سوءاستفاده، آن شخص را نیز از ما دور خواهد کرد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا